Ο πρώτος άνδρας και εμπνευστής της ιδέας του μονόπετρου ως σύμβολου συζυγικής πίστης ήταν ο αρχιδούκας Μαξιμιλιανός των Αψβούργων. Ήταν ο πρώτος που χάρισε στην αγαπημένη του Μαρία της Βουργουνδίας ένα διαμαντένιο δαχτυλίδι.

Έκτοτε το μονόπετρο αποτελεί χαρακτηριστική ένδειξη δέσμευσης και έκφρασης αγάπης μεταξύ δύο ατόμων. Η κυκλική μορφή του συμβολίζει την αιώνια αγάπη, ενώ το μέταλλο από το οποίο είναι φτιαγμένο αντιπροσωπεύει την ανεξίτηλη ομορφιά και την αγνότητα των συναισθημάτων.

Ωστόσο οι ρίζες του δαχτυλιδιού των αρραβώνων ξεκινάει από την εποχή των σπηλαίων. Μόνο που τότε δεν υπήρχε το δαχτυλίδι. Οι άνθρωποι των σπηλαίων για να συμβολίσουν το «δέσιμο» δύο ανθρώπων, οι γυναίκες δένονταν από τον μελλοντικό σύζυγο στην κυριολεξία χειροπόδαρα με βραχιόλια από χόρτο ή δέρμα για να μη το σκάσουν – οι ίδιες ή το πνεύμα τους. Οταν εκείνος βεβαιωνόταν ότι η γυναίκα είχε δεχτεί την τύχη της, την έλυνε και αντικαθιστούσε τα δεσμά με ένα συμβολικό βραχιόλι από αντίστοιχα υλικά, για να ξέρουν και οι υπόλοιποι ότι ανήκει αλλού!